Περισσότεροι από δύο μήνες μετά τις μαζικές αφίξεις μεταναστών από το Μαρόκο στη Θέουτα, ο ισπανικός θύλακας στη βόρεια Αφρική εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές ανθρωπιστικές προκλήσεις.
Χιλιάδες άνθρωποι αναζητούν ασφαλή διαμονή, ενώ ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν γυναίκες και κορίτσια.
Σύμφωνα με στοιχεία που διαβίβασαν ισπανικές κρατικές υπηρεσίες στο enikos.gr και όσα ανέφεραν οι Γιατροί του Κόσμου, η απομάκρυνση ανθρώπων από αυτοσχέδιους καταυλισμούς δεν σημαίνει ότι έχουν αντιμετωπιστεί οι βαθύτερες αιτίες της κρίσης.
Θέουτα: 72.000 αφίξεις και πάνω από 12.000 εθελούσιες επιστροφές
Το ισπανικό υπουργείο Εσωτερικών εκτίμησε ότι περισσότεροι από 72.000 μετανάστες έφτασαν στη Θέουτα στις 30 και 31 Ιουλίου. Ωστόσο, δεν διευκρίνισε πόσοι από αυτούς εξακολουθούν να βρίσκονται στην πόλη, πόσοι είναι ανήλικοι ή πόσοι παραμένουν εκτός των επίσημων δομών υποδοχής.
Σύμφωνα με το ισπανικό πρακτορείο ειδήσεων EFE, περίπου 10.000 μετανάστες βρίσκονταν ακόμη στη Θέουτα στις αρχές Οκτωβρίου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:Θέουτα: Χάος στην επιχείρηση απομάκρυνσης χιλιάδων μεταναστών από τις παραλίες
Παράλληλα, οι ισπανικές αρχές προχώρησαν στην εκκένωση αυτοσχέδιων καταυλισμών στις παραλίες Μπενίτεθ, Τραμπολίν και Ελ Γουάνο. Όπως ανέφερε το υπουργείο Εσωτερικών, όσοι απομακρύνθηκαν οδηγήθηκαν στο Κέντρο Προσωρινής Υποδοχής Αλλοδαπών (CATE), όπου ξεκίνησε η διαδικασία καταγραφής και αξιολόγησής τους.
Στη συνέχεια, μέρος των μεταναστών μεταφέρθηκε σε οργανωμένες δομές υποδοχής, ενώ άλλοι επέλεξαν να επιστρέψουν οικειοθελώς στο Μαρόκο. Το υπουργείο ανέφερε ότι από τις 10 Αυγούστου είχαν επιστρέψει εθελοντικά περισσότεροι από 12.000 άνθρωποι, χωρίς να διευκρινίσει εάν όλοι προέρχονταν από τις μαζικές αφίξεις του Ιουλίου.
Οι Γιατροί του Κόσμου προειδοποιούν για τους κινδύνους
Η υγειονομική εικόνα δεν αποτυπώνεται μόνο στον αριθμό των αφίξεων ή στις μεταφορές προς οργανωμένες εγκαταστάσεις. Οι επισφαλείς συνθήκες διαβίωσης μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα υγείας, ενώ η παρατεταμένη αβεβαιότητα εντείνει την ανάγκη για ψυχοκοινωνική υποστήριξη.
Οι Γιατροί του Κόσμου επισημαίνουν ότι, παρά το γεγονός πως πολλοί από τους κινδύνους για την υγεία θεωρούνται προς το παρόν διαχειρίσιμοι, υπάρχει πιθανότητα να μην εντοπιστούν έγκαιρα περιστατικά φυματίωσης και άλλων μεταδοτικών ασθενειών. Αναφέρονται επίσης δερματολογικά, αναπνευστικά και γαστρεντερικά προβλήματα.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι ανάγκες των παιδιών, η ψυχική υγεία των ανθρώπων που παραμένουν σε αβέβαιες συνθήκες και ο κίνδυνος σεξουαλικής κακοποίησης και βίας σε βάρος γυναικών και κοριτσιών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:Η μεταναστευτική κρίση «χτυπά» την αγορά της Θέουτα – Καταστήματα και μπαρ σε απόγνωση
Η οργάνωση υπογραμμίζει ότι η ασφαλής στέγαση σε προσωρινές εγκαταστάσεις με κατάλληλες προδιαγραφές θα μπορούσε να περιορίσει τους κινδύνους και να συμβάλει στην αποκλιμάκωση της κοινωνικής έντασης.
Παράλληλα, προειδοποιεί ότι μεμονωμένα περιστατικά δεν πρέπει να οδηγούν σε γενικεύσεις για τους μετανάστες, σημειώνοντας πως η πολιτική εκμετάλλευση της κρίσης μπορεί να ενισχύσει την επιθετικότητα απέναντί τους.
Πάνω από 2.800 ασυνόδευτα παιδιά στο σύστημα προστασίας
Η προστασία των ασυνόδευτων ανηλίκων αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες πτυχές της διαχείρισης της κρίσης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ισπανικού υπουργείου Παιδικής Ηλικίας και Νεότητας που παρατέθηκαν στο δημοσίευμα, στις αρχές Αυγούστου είχαν καταγραφεί 1.342 ασυνόδευτοι ανήλικοι. Στη συνέχεια, ο αριθμός ξεπέρασε τους 2.300, ενώ στις 7 Οκτωβρίου περισσότερα από 2.800 παιδιά είχαν ενταχθεί στο σύστημα προστασίας της Θέουτα.
Το υπουργείο απέδωσε την αύξηση στη σταδιακή ένταξη των παιδιών που έφτασαν στην περιοχή στις 30 Ιουλίου από τις αρμόδιες υπηρεσίες της αυτόνομης πόλης.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι τις τελευταίες ημέρες είχε μειωθεί σημαντικά ο αριθμός των ασυνόδευτων παιδιών που παρέμεναν στον δρόμο.
Η αύξηση των ανηλίκων που καταγράφονται στο σύστημα προστασίας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έφτασαν νέα παιδιά σε αντίστοιχους αριθμούς. Σύμφωνα με την εξήγηση των ισπανικών αρχών, αντανακλά και τη σταδιακή καταγραφή και ένταξή τους στις δομές.
Η στέγαση παραμένει κρίσιμο ζητούμενο
Η εκκένωση των αυτοσχέδιων καταυλισμών αποτελεί ένα βήμα στη διαχείριση της κατάστασης, αλλά δεν απαντά από μόνη της στο ερώτημα για τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι μετά την απομάκρυνσή τους από τις παραλίες και τους υπαίθριους χώρους.
Η πρόσβαση σε ασφαλή στέγαση, υγειονομική περίθαλψη και υποστήριξη για τα παιδιά και τις γυναίκες παραμένει καθοριστική για την προστασία τους.
Η περίπτωση της Θέουτα αναδεικνύει, έτσι, τη δυσκολία διαχείρισης μιας μεγάλης μεταναστευτικής κρίσης όταν η άμεση υποδοχή και η καταγραφή δεν συνοδεύονται από επαρκείς και σταθερές λύσεις προστασίας. Οι αριθμοί αποτυπώνουν την έκταση του προβλήματος· η πραγματική δοκιμασία, όμως, αφορά την ασφάλεια και τις συνθήκες ζωής των ανθρώπων που παραμένουν εκεί.