Η μάχη κατά του Έμπολα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό άργησε να φτάσει σε ορισμένες από τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο. Στη Μάνγκαλα, στην επαρχία Ιτούρι, υγειονομικοί εργαζόμενοι υποστηρίζουν ότι η οργανωμένη αντιμετώπιση της επιδημίας ξεκίνησε πολύ αργά, όταν ο ιός είχε ήδη εξαπλωθεί στην κοινότητα.
«Δεν υπήρχε βοήθεια, ούτε στο ελάχιστο», δήλωσε νοσηλευτής της περιοχής, περιγράφοντας την κατάσταση που επικρατούσε τις πρώτες εβδομάδες της επιδημίας.
Η αντίδραση άργησε να φτάσει
Σύμφωνα με το δημοσίευμα των New York Times, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας είχε κηρύξει την επιδημία τον Μάιο, η αντιμετώπιση στη Μάνγκαλα άρχισε να ενισχύεται ουσιαστικά μόλις τον Αύγουστο.
Σε άλλες περιοχές της Ιτούρι δημιουργήθηκαν κέντρα θεραπείας και ομάδες ενημέρωσης νωρίτερα. Στη Μάνγκαλα, όμως, οι κάτοικοι παρέμειναν για μεγάλο διάστημα με περιορισμένη εξωτερική υποστήριξη.
Ο συντονιστής του ΟΗΕ για την αντιμετώπιση του Έμπολα, Julien Harneis, σημείωσε ότι όσο καθυστερεί η αντίδραση σε μια επιδημία, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η εξάπλωσή της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:Συναγερμός για εξάπλωση του Έμπολα σε δέκα χώρες
Νοσηλεία σε δύσκολες συνθήκες
Οι συνθήκες στο τοπικό νοσοκομείο ήταν ιδιαίτερα δύσκολες. Ασθενείς με συμπτώματα Έμπολα αντιμετωπίζονταν αρχικά σε έναν πρόχειρο χώρο, ενώ δεν υπήρχε ο σαφής διαχωρισμός των ζωνών ασφαλείας που εφαρμόζεται στα οργανωμένα κέντρα θεραπείας.
Πέντε νοσηλευτές και ένας γιατρός προσβλήθηκαν από τον ιό στο νοσοκομείο, σύμφωνα με τον ιατρικό διευθυντή, ενώ ένας νοσηλευτής έχασε τη ζωή του.
Παράλληλα, η έλλειψη ενημέρωσης ενίσχυσε την καχυποψία στην τοπική κοινωνία. Κάτοικοι απέφευγαν το νοσοκομείο, ενώ κυκλοφόρησαν φόβοι ότι οι ασθενείς μολύνονταν εκεί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:Έμπολα στο Κονγκό: Ξεπέρασαν τους 1.350 οι νεκροί
Ελλείψεις και καθυστερήσεις
Η γεωγραφική απομόνωση της Μάνγκαλα αποτέλεσε ένα από τα προβλήματα. Η πόλη απέχει περίπου τρεις ώρες οδικώς από την Μπουνία, ενώ ο δρόμος γίνεται ιδιαίτερα δύσβατος μετά τις βροχές. Παράλληλα, ένοπλες ομάδες επιβάλλουν κατά διαστήματα σημεία ελέγχου στην περιοχή.
Οι περικοπές στη διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια περιόρισαν επίσης τους διαθέσιμους πόρους. Σύμφωνα με αξιωματούχο του ΠΟΥ, οι οργανώσεις αναγκάστηκαν να αποφασίσουν πού θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κέντρα θεραπείας με τους περιορισμένους πόρους που διέθεταν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:Κένυα: Επιβεβαιώθηκε το πρώτο εισαγόμενο κρούσμα Έμπολα
«Πολλές ζωές θα μπορούσαν να είχαν σωθεί»
Το πόσοι άνθρωποι θα μπορούσαν να είχαν σωθεί εάν η βοήθεια είχε φτάσει νωρίτερα είναι δύσκολο να υπολογιστεί.
Ο ιατρικός διευθυντής του νοσοκομείου της Μάνγκαλα ανέφερε επίσημο απολογισμό 165 θανάτων από Έμπολα, σημειώνοντας ωστόσο ότι ο αριθμός πιθανότατα δεν περιλαμβάνει όλους όσοι πέθαναν στα σπίτια τους.
Η περίπτωση της Μάνγκαλα αναδεικνύει έτσι τις συνέπειες που μπορεί να έχει η καθυστέρηση στην ανάπτυξη υγειονομικών υποδομών και ομάδων αντιμετώπισης σε μια περιοχή όπου ο ιός έχει ήδη αρχίσει να μεταδίδεται στην κοινότητα.