Του έδιναν λίγους μήνες ζωής, αλλά έζησε μέχρι τα 98! Η ιστορία ενός Έλληνα που επέστρεψε στην Ικαρία, αφήνοντας πίσω του την Αμερική και μια δυσοίωνη πρόγνωση, συνδέθηκε με το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τη μακροζωία του νησιού. Ποιο ρόλο μπορεί να έπαιξαν ο τρόπος ζωής, η διατροφή και οι κοινωνικές σχέσεις;
Στα χρόνια του ’70, ο Έλληνας Σταμάτης Μωραϊτης ζούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν οι γιατροί του διέγνωσαν καρκίνο του πνεύμονα σε τελικό στάδιο.
Το πρόγνωση ήταν συντριπτική: 6 έως 9 μήνες ζωής.
Αντί να υποβληθεί σε δαπανηρές επιθετικές θεραπείες, σκέφτηκε κάτι πιο πρακτικό:
οι κηδείες στις ΗΠΑ ήταν ακριβοθώρητες, ενώ στην πατρίδα του, το μικρό νησί της Ικαρίας (Ελλάδα), θα ήταν δωρεάν, οπότε επέστρεψε στο χωριό του για να περάσει τις τελευταίες του μέρες.
Αλλά όταν έφτασε, δεν ξάπλωσε να περιμένει τον θάνατο. Άλλαξε εντελώς τον τρόπο ζωής του:
Καλλιεργούσε τον δικό του κήπο, έτρωγε φρέσκα λαχανικά, ελαιόλαδο, σπιτικό ψωμί και μηδενικά υπερ-επεξεργασμένα. Περπατούσε σε λόφους, μάζευε σταφύλια και δούλευε τη γη κάτω από τον ήλιο του Αιγαίου. Έπινε χειροποίητο κρασί χωρίς χημικά, περικυκλωμένος από φίλους, γέλια και μηδενικό στρες.
Πέρασαν οι μήνες και δεν πέθανε. Και πέρασαν τα χρόνια… και οι δεκαετίες.
Πολύ αργότερα, επέστρεψε στις ΗΠΑ για να βρει τους γιατρούς που του είχαν δώσει την τελική διάγνωση. Όλοι είχαν πεθάνει.
Ο Σταμάτης Μωραίτης πέθανε το 2013 στα 98 του χρόνια (αν και εκείνος ισχυριζόταν ότι είχε 102). Η αιτία δεν ήταν ο καρκίνος, αλλά το γήρας. Η περίπτωσή του έγινε ένα από τα μεγάλα σύμβολα των «Γαλάζιων Ζωνών» (Ικαρία), αποδεικνύοντας ότι η ειρήνη, η καλή διατροφή, η κοινότητα και η καθημερινή κίνηση είναι το καλύτερο φάρμακο.