Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης βρίσκεται η υπόθεση των σπιτιών ανακύκλωσης, μετά τις αναφορές ότι το Δημόσιο κατέβαλε έως και 350.000 ευρώ ανά μονάδα, ενώ στη συνέχεια η εμπλεκόμενη εταιρεία ανέστειλε τη λειτουργία της.
Ένα ακόμα μεγάλο σκάνδαλο «ταλανίζει» την κυβέρνηση και τους προσκείμενους σε αυτήν παράγοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αφορά τα περιβόητα «σπιτάκια ανακύκλωσης».
Σκάνδαλο το οποίο άρχισε όταν η οικογένεια Μούργων έπεισε την κυβέρνηση να πληρώσει 350.000 ευρώ (δεκαπλάσιο αντίτιμο από την πραγματική τους αξία!) για κάθε ένα από αυτά και όταν αργότερα ξεκίνησαν οι έλεγχοι, οι έρευνες και οι ερωτήσεις από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, απλώς έκλεισαν την εταιρεία.
Συγκεκριμένα, ήταν 2 ημέρες μετά τις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2023. Ο Δήμος Αθηναίων, επί δημαρχίας Κώστα Μπακογιάννη, υπέγραψε σύμβαση 18,3 εκατομμυρίων ευρώ με την εταιρεία ΤΕΧΑΝ για 50 «γωνιές ανακύκλωσης» – τα περίφημα μεταλλικά σπιτάκια.
Κόστος ανά μονάδα: 365.180 ευρώ!
Μετά από λίγα χρόνια, η ίδια εταιρεία ανακοίνωσε ότι παύει να τα υποστηρίζει, τα εγκαταλείπει και αφήνει τους δήμους να μαζέψουν τα απομεινάρια.
Ενδιάμεσα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έκανε εφόδους στις εγκαταστάσεις της.
Αυτή είναι η ιστορία ενός από τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα πώς το δημόσιο χρήμα – ελληνικό και ευρωπαϊκό – μετατράπηκε σε χρυσωρυχείο για μια συγκεκριμένη οικογένεια, με τη θεσμική κάλυψη της κυβέρνησης και των δημάρχων της Νέας Δημοκρατίας.
Η ΤΕΧΑΝ ανήκει στην οικογένεια Μούργου. Ιδρύθηκε και ελέγχεται από τους γιους του Λουκά Μούργου: Τον Απόστολο Μούργο (πρόεδρο) και τον Δρ. Παναγιώτη Μούργο (διευθύνοντα σύμβουλο).
Η εταιρεία διατηρεί στενή στρατηγική συνεργασία με την αμερικανική Envipco, κατασκευάζοντας αποκλειστικά στην Ελλάδα τα μηχανήματα ανταποδοτικής ανακύκλωσης.
Η πρώτη μονάδα παραγωγής εγκαινιάστηκε στην Παλλήνη, με υποστηρικτικές εγκαταστάσεις στον Ασπρόπυργο.
Αυτή η σύνδεση ΤΕΧΑΝ–Envipco δεν ήταν τυχαία. Σε ελέγχους διαπιστώθηκε ότι χρησιμοποιήθηκε για να «δικαιολογηθεί» το εξωφρενικό κόστος: Η μία εταιρεία κατέθετε προσφορά υψηλή και η άλλη (στενά συνδεδεμένη) έδινε συγκριτικά στοιχεία που έκαναν τα 300.000–350.000 ευρώ να φαίνονται «κανονικά».
Στην πραγματικότητα, αντίστοιχες εγκαταστάσεις στην Ευρώπη κοστίζουν περίπου 36.500 ευρώ – δέκα φορές λιγότερο.
Ακόμη και εναλλακτικές στην ελληνική αγορά κυμαίνονταν γύρω στα 66.000 ευρώ.
Ο διαγωνισμός του Μπακογιάννη και η φωτογραφική διάταξη
Τον Αύγουστο του 2022 ο Δήμος Αθηναίων προκήρυξε διαγωνισμό προϋπολογισμού περίπου 14,7 εκατ. ευρώ (συν ΦΠΑ).
Κατατέθηκε μία και μοναδική προσφορά: Της ΤΕΧΑΝ.
Η συμφωνία-πλαίσιο υπογράφηκε τον Φεβρουάριο του 2023 και ο συνολικός προϋπολογισμός έφτασε τα 18.259.000 ευρώ – δηλαδή 365.180 ευρώ για κάθε μεταλλικό κοντέινερ 18 έως 30 τετραγωνικών μέτρων.
Με 365.000 ευρώ αγοράζεις βίλα σε νησί ή χτίζεις ολόκληρο σπίτι 250 τ.μ. Όχι ένα κοντέινερ.
Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ) κατήγγειλε σοβαρές αυθαιρεσίες και παρανομίες. Η διαδικασία έγινε με βιασύνη, λίγους μήνες πριν από τις δημοτικές εκλογές.
Μέσω φωτογραφικής διάταξης του άρθρου 39 του νόμου 4964/2022 – που εντάχθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο για υπεράκτια αιολικά και κέντρα υπερυψηλής τάσης – παρακάμφθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες χωροθέτησης και έγκρισης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:Φωτιά στο Ωραιόκαστρο: Μάχη στο εργοστάσιο ανακύκλωσης – «Υπάρχει τοξικός καπνός»
Τα κοντέινερ τοποθετήθηκαν χωρίς άδειες σε πεζοδρόμια, θέσεις στάθμευσης και πλατείες, στερώντας κοινόχρηστο χώρο από πολίτες και παιδιά, ακόμη και δίπλα σε αρχαιολογικούς χώρους και διατηρητέα κτίρια.
Ο ΣΑΔΑΣ ζήτησε την άμεση κατάργηση του άρθρου 39 με αναδρομική ισχύ, την αποξήλωση των κατασκευών και πλήρη διερεύνηση της νομιμότητας και της κοστολόγησης.
Η κυβέρνηση, ωστόσο, είχε ήδη νομοθετήσει την παράκαμψη. Ο Μπακογιάννης υπέγραψε.
Το μοντέλο του κέρδους
Το σχήμα ήταν απλό και αποτελεσματικό:
• Αγοράζεις σπιτάκια που στην αγορά κοστίζουν 66.000 ευρώ και τα πουλάς στο Δημόσιο προς 300.000–365.000 ευρώ το καθένα (συνολικά δεκάδες εκατομμύρια σε Αττική, Πελοπόννησο, Κρήτη και αλλού, με ευρωπαϊκά κονδύλια).
• Στέλνεις το υλικό σε εργοστάσια ανακύκλωσης που «λαμπαδιάζουν» κάθε καλοκαίρι, χωρίς ουσιαστικές συνέπειες.
• Όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αρχίζει να ερευνά την υπερτιμολόγηση και τις φωτογραφικές διαδικασίες, παύεις τη λειτουργία, τραβάς την πρίζα και αφήνεις τους δήμους να καθαρίσουν.
Τον Ιούλιο του 2026, λίγες ημέρες μετά τις εφόδους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στις εγκαταστάσεις της ΤΕΧΑΝ (Δάφνη, Παλλήνη, Ασπρόπυργος), η εταιρεία ενημέρωσε τους δήμους ότι από τις 15 Ιουλίου παύει κάθε υποστήριξη: Δεν συλλέγει πλέον υλικό, δεν πληρώνει ανταποδοτικό αντίτιμο (δηλαδή ένα ευρώ για κάθε 33 πλαστικές φιάλες, όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος) και σε όσα είχε δικά της ρολόγια ρεύματος διακόπτει την ηλεκτροδότηση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:Ανταποδοτική Ανακύκλωση: Ένα νομοσχέδιο για όλες δουλειές!
Τα σπιτάκια που κόστισαν πάνω από 80 εκατομμύρια ευρώ μένουν στον αέρα!
Η υπόθεση δεν είναι απλώς εταιρική. Η κυβέρνηση θέσπισε τη φωτογραφική διάταξη που επέτρεψε την αυθαίρετη κατάληψη δημόσιου χώρου. Δήμαρχοι της Νέας Δημοκρατίας, με πρώτο τον Κώστα Μπακογιάννη, υπέγραψαν τις συμβάσεις με μία προσφορά και εξωφρενικές τιμές.
Ευρωπαϊκά κονδύλια διοχετεύθηκαν σε ένα σύστημα που η ίδια η Κομισιόν είχε χαρακτηρίσει υπερτιμολογημένο ήδη από το 2023.
Η οικογένεια Μούργου πούλησε, εισέπραξε και τώρα αποχωρεί. Το Δημόσιο πλήρωσε. Οι πολίτες έχασαν χώρο στις πλατείες τους. Και η ανακύκλωση – που υποτίθεται ότι ήταν ο στόχος – έμεινε με μεταλλικά κουτιά χωρίς ουσιαστική λειτουργία.
Αυτό δεν είναι «πράσινη μετάβαση».
Είναι η μετάβαση δημόσιου χρήματος σε ιδιωτικές τσέπες, με θεσμική κάλυψη και χωρίς ουσιαστικές συνέπειες – μέχρι να εμφανιστεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πώς πληρώθηκαν 350.000 ευρώ για κάθε σπιτάκι. Είναι ποιος θα λογοδοτήσει για το γεγονός ότι το πλήρωσε η κοινωνία και τώρα το εγκαταλείπει η εταιρεία.
Όλα αυτά είναι προϊόν των ψευτο-οικολογικών μεθόδων «αξιοποίησης» των σκουπιδιών και ελέγχονται από ένα «κύκλωμα» κυβερνητικών και στελεχών της τοπικής αυτοδιοίκησης, και λαμβάνουν χώρα, που αλλού, στην «αυτόνομη» περιοχή του Ασπροπύργου όπου διακινείται το 70% του παράνομου εμπορίου στην Ελλάδα σύμφωνα με την ΕΛΑΣ.