Η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από τους πολίτες να προετοιμαστούν για τρεις ημέρες χωρίς βασικές υπηρεσίες.
Είναι εύκολο να καταγράψεις τι χωράει σε ένα σακίδιο έκτακτης ανάγκης: εμφιαλωμένο νερό, κονσέρβες μακράς διάρκειας, φακός, φορητό ραδιόφωνο, μπαταρίες, μετρητά και αντίγραφα ταυτοτήτων.
Αυτή είναι η εικόνα που προβάλλει η νέα στρατηγική «Ένωση Ετοιμότητας» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ζητά από τα κράτη-μέλη να ενθαρρύνουν τους πολίτες να στέκονται στα πόδια τους για τουλάχιστον 72 ώρες σε περίπτωση κρίσης.
Το πραγματικό, ωστόσο, ερώτημα δεν βρίσκεται σε αυτό που βάζουμε μέσα στην τσάντα, αλλά σε αυτό που η ίδια η ευρωπαϊκή οδηγία αφήνει εκτός: τι γίνεται όταν περάσουν οι 72 ώρες;
Οι τρεις ημέρες δεν είναι παρά ένα συμβατικό χρονικό «μαξιλάρι».
Αποτελούν το διάστημα που χρειάζεται η κρατική μηχανή για να εκτιμήσει τις ζημιές, να μετρήσει τις δυνάμεις της και να κινητοποιήσει τα σωστικά συνεργεία.
Τι συμβαίνει όμως εάν την τέταρτη ημέρα το ηλεκτρικό δίκτυο παραμένει νεκρό, οι επικοινωνίες δεν έχουν αποκατασταθεί και τα ράφια των καταστημάτων είναι άδεια;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:Πόσο εκπαιδευμένες είναι οι δυνάμεις έκτακτης ανάγκης των πολιτικών αεροδρομίων;
Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η γκρίζα ζώνη της ευρωπαϊκής πολιτικής προστασίας.
Ενώ οι Βρυξέλλες ζητούν από τα νοικοκυριά να διαθέτουν ατομική ανθεκτικότητα, δεν υπάρχει παντού ένα ενιαίο, δεσμευτικό επιχειρησιακό σχέδιο για το πώς θα τροφοδοτηθούν εκατομμύρια πολίτες εάν η κρίση παραταθεί.
Για να καταλάβει κανείς τη λογική πίσω από τη σύσταση της Επιτροπής, πρέπει να κοιτάξει το φάσμα των απειλών που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη – ένα φάσμα που εκτείνεται από τη σκιά μιας στρατιωτικής σύγκρουσης (μετά και τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία) έως τις υβριδικές επιθέσεις.
Το σακίδιο των 72 ωρών δεν είναι ένα κιτ επιβίωσης για την Αποκάλυψη.
Είναι ένα πρακτικό εργαλείο θωράκισης απέναντι σε συγκεκριμένα σενάρια.
Σε ένα γενικευμένο μπλακάουτ ή κυβερνοεπίθεση σε κρίσιμες υποδομές, ο φακός, το ραδιόφωνο και το power bank σώζουν τον πολίτη από την πληροφοριακή τύφλωση, επιτρέποντάς του να ακούει οδηγίες και να διατηρεί μια ελάχιστη επικοινωνία όταν το διαδίκτυο και η τηλεόραση νεκρώσουν.
Σε δολιοφθορές ενεργειακών δικτύων ή ύδρευσης, το εμφιαλωμένο νερό και τα τρόφιμα μακράς διάρκειας αποτρέπουν την άμεση ανθρωπιστική πίεση στα νοικοκυριά τις πρώτες ώρες που τα σούπερ μάρκετ θα παραμείνουν κλειστά ή χωρίς ρεύμα για ταμειακές μηχανές και POS.
Αντίστοιχα, σε ακραία φυσικά φαινόμενα όπως πλημμύρες, σεισμοί ή πυρκαγιές, τα μετρητά, τα αντίγραφα εγγράφων και τα απαραίτητα φάρμακα αποτελούν το μοναδικό διαβατήριο ασφάλειας εάν χρειαστεί μια αιφνίδια απομάκρυνση από το σπίτι.
Αν όλα αυτά δεν φαντάζουν ιδιαίτερα πειστικά, όπως για παράδειγμα γιατί ένας νησιώτης ή ένας χωρικός θα έχει καλύτερη τύχη μακριά από το σπίτι του και τα ντουλάπια της κουζίνας του απ’ότι στο ίδιο του το σπίτι , τότε δεν έχετε παρά να συνεχίσετε να κάνετε και αύριο ό,τι χθες και προχθες.