Η συνταξιοδότηση πριν τα 67 είναι εφικτή για συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων στην Ελλάδα.
Πόρτα εξόδου για 100.000 ασφαλισμένους ανοίγει το 2026, καθώς παραμένουν ενεργές διατάξεις προηγούμενων χρόνων που επιτρέπουν τη συνταξιοδότηση πριν από τα γενικά όρια ηλικίας. Παρά την αυστηροποίηση του ασφαλιστικού συστήματος και την καθιέρωση της πλήρους σύνταξης στα 62 έτη με 40 χρόνια ασφάλισης ή στα 67 με τουλάχιστον 15 έτη, χιλιάδες ασφαλισμένοι εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να αποχωρήσουν νωρίτερα, αξιοποιώντας μεταβατικές διατάξεις που δεν έχουν ακόμη κλείσει.
Στο επίκεντρο βρίσκονται όσοι έχουν κατοχυρώσει ή θεμελιώσει δικαιώματα τα προηγούμενα χρόνια, κυρίως την περίοδο 2010-2012, αλλά και ασφαλισμένοι που μπορούν να συμπληρώσουν τον απαιτούμενο χρόνο μέσω πλασματικών ετών ή να αξιοποιήσουν τη διαδοχική ασφάλιση. Δημόσιοι υπάλληλοι, εργαζόμενοι με ένσημα στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, γονείς ανηλίκων και ασφαλισμένοι με «μεικτό» ασφαλιστικό βίο σε περισσότερα ταμεία συνθέτουν τον βασικό κορμό των δικαιούχων.
Διαβάστε ακόμα:Αύξηση κατά 1,5 έτος στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης – Ποιοι βγαίνουν κερδισμένοι και ποιοι χαμένοι
Σε πολλές περιπτώσεις, η αξιοποίηση αυτών των εργαλείων μπορεί να οδηγήσει σε έξοδο έως και πέντε ή ακόμη και δέκα χρόνια νωρίτερα από τα γενικά όρια ηλικίας, καθιστώντας το 2026 χρονιά-ορόσημο για όσους βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση.
Την ίδια στιγμή, το νέο καθεστώς απασχόλησης των συνταξιούχων αλλάζει τα δεδομένα. Η δυνατότητα συνδυασμού σύνταξης και εργασίας, με συγκεκριμένους όρους και περιορισμούς, ενισχύει το τελικό εισόδημα και οδηγεί όλο και περισσότερους ασφαλισμένους στην επιλογή της ταχύτερης εξόδου από την αγορά εργασίας.
Σύμφωνα με τον δικηγόρο Διονύση Ρίζο, παρά τη σταδιακή ενοποίηση των κανόνων και την αυστηροποίηση των ορίων ηλικίας, οι μεταβατικές διατάξεις εξακολουθούν να προσφέρουν ουσιαστικές δυνατότητες εξόδου. Ωστόσο, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και απαιτεί προσεκτική εξέταση. Η σωστή αξιολόγηση του ασφαλιστικού ιστορικού, η αξιοποίηση των πλασματικών ετών και η χρήση της διαδοχικής ασφάλισης μπορούν να κάνουν τη διαφορά, οδηγώντας είτε σε άμεση αποχώρηση είτε σε πολυετή καθυστέρηση. Για χιλιάδες ασφαλισμένους, η επόμενη χρονιά μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για το μέλλον τους.
Διαβάστε ακόμα:Συντάξεις: Ρεκόρ αιτήσεων το 2026
Τα πλασματικά
Στο επίκεντρο των επιλογών παραμένει η βασική διάταξη που προβλέπει πλήρη σύνταξη στο 62ο έτος της ηλικίας με 40 χρόνια ασφάλισης. Ωστόσο, στην πράξη, η δυνατότητα εξαγοράς πλασματικών ετών αποτελεί το βασικό εργαλείο επιτάχυνσης της συνταξιοδότησης.
Στον ιδιωτικό τομέα, οι ασφαλισμένοι μπορούν να αναγνωρίσουν έως επτά πλασματικά έτη, ενώ στο Δημόσιο η δυνατότητα αυτή επεκτείνεται έως και τα δώδεκα. Αυτό σημαίνει ότι ο απαιτούμενος πραγματικός χρόνος εργασίας μπορεί να μειωθεί αισθητά. Ετσι, ένας μισθωτός μπορεί να θεμελιώσει δικαίωμα με περίπου 33 χρόνια πραγματικής ασφάλισης, ενώ ένας δημόσιος υπάλληλος ακόμη και με 28 χρόνια υπό προϋποθέσεις.
Το κόστος εξαγοράς εξαρτάται από την ασφαλιστική ιδιότητα. Για τους μισθωτούς υπολογίζεται στο 20% των αποδοχών που αντιστοιχούν στην κύρια σύνταξη, ενώ για τους ελεύθερους επαγγελματίες συνδέεται με την ασφαλιστική κατηγορία. Παρά το κόστος, για πολλούς ασφαλισμένους η εξαγορά λειτουργεί ως «επένδυση», καθώς επιτρέπει την ταχύτερη ενεργοποίηση της σύνταξης και την εξασφάλιση σταθερού εισοδήματος.