Φταίει μόνο ο οδηγός; Πεζοί που περνούν με κόκκινο, πετάγονται ανάμεσα από σταματημένα αυτοκίνητα ή διασχίζουν λεωφόρους κοιτάζοντας το κινητό τους.

Η καθημερινή μετακίνηση στις ελληνικές πόλεις έχει εξελιχθεί σε δοκιμασία υπομονής, τόσο για τους οδηγούς όσο και για τους πεζούς. Σπασμένα πεζοδρόμια, παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα, κατειλημμένες ράμπες και ανεπαρκείς διαβάσεις συνθέτουν μια εικόνα που δυσκολεύει ακόμη και την πιο απλή μετακίνηση με τα πόδια.

Όμως η προβληματική κατάσταση στους δρόμους δεν οφείλεται αποκλειστικά στις υποδομές ή στην κακή συμπεριφορά των οδηγών. Και οι πεζοί έχουν τις δικές τους υποχρεώσεις, τις οποίες αρκετές φορές φαίνεται να αγνοούν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί περιστατικό στην Αλεξανδρούπολη, όπου επιβλήθηκε πρόστιμο 30 ευρώ σε πεζό που επιχείρησε να διασχίσει τον δρόμο εκτός διάβασης, παρά τις υποδείξεις αστυνομικού που ρύθμιζε την κυκλοφορία.

Το περιστατικό επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που συχνά περνά σε δεύτερη μοίρα: ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας δεν αφορά μόνο τους οδηγούς, αλλά και τους πεζούς.

Τα πεζοδρόμια έχουν μετατραπεί σε διαδρομές με εμπόδια

Για όποιον κινείται καθημερινά με τα πόδια, η κατάσταση είναι γνωστή. Πεζοδρόμια με σπασμένες πλάκες, στύλοι στη μέση της διαδρομής, τραπεζοκαθίσματα, αυτοκίνητα και μηχανάκια που καταλαμβάνουν τον διαθέσιμο χώρο.

Σε πολλές περιοχές, οι ράμπες για άτομα με αναπηρία είναι αποκλεισμένες, ενώ υπάρχουν πεζοδρόμια τόσο στενά που δυσκολεύουν ακόμη και τη διέλευση ενός γονέα με παιδικό καρότσι.

Η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί απλώς πρόβλημα αισθητικής ή καθημερινής ταλαιπωρίας. Είναι ζήτημα ασφάλειας και ισότιμης πρόσβασης στον δημόσιο χώρο.

Την ίδια στιγμή, η συμπεριφορά των οδηγών απέναντι στους πεζούς παραμένει προβληματική. Σε πολλές διαβάσεις, ακόμη και όταν κάποιος περιμένει μαζί με τα παιδιά του για να περάσει, δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι τα διερχόμενα αυτοκίνητα θα σταματήσουν.

Όταν και οι πεζοί αγνοούν τους κανόνες

Η κακή κατάσταση των πεζοδρομίων, ωστόσο, δεν δικαιολογεί κάθε συμπεριφορά.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις πεζών που κινούνται στη μέση του οδοστρώματος, διασχίζουν τον δρόμο ανάμεσα σε σταματημένα αυτοκίνητα ή εμφανίζονται ξαφνικά μπροστά σε διερχόμενα οχήματα.

Άλλοι περνούν από σημεία όπου δεν υπάρχει διάβαση, ενώ δεν λείπουν εκείνοι που διασχίζουν λεωφόρους κοιτάζοντας το κινητό τους ή φορώντας ακουστικά, χωρίς να αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει γύρω τους.

Αντίστοιχα, η ύπαρξη διάβασης σε μικρή απόσταση δεν φαίνεται να αποτελεί πάντοτε λόγο για να χρησιμοποιηθεί. Η βιασύνη και η ευκολία υπερισχύουν συχνά της στοιχειώδους προσοχής.

Έτσι δημιουργείται μια καθημερινή αντιπαράθεση στην οποία κάθε πλευρά θεωρεί ότι έχει δίκιο, χωρίς να αναγνωρίζει τις δικές της ευθύνες.

Τι προβλέπει ο ΚΟΚ για τους πεζούς

Ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει υποχρεώσεις και για όσους κινούνται με τα πόδια.

Ο πεζός οφείλει να χρησιμοποιεί τις προβλεπόμενες διαβάσεις όταν υπάρχουν, να συμμορφώνεται με τις υποδείξεις των τροχονόμων και να μην επιχειρεί διέλευση με τρόπο που θέτει σε κίνδυνο τον ίδιο ή την κυκλοφορία.

Για συγκεκριμένες παραβάσεις προβλέπεται διοικητικό πρόστιμο 30 ευρώ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε διέλευση εκτός διάβασης απαγορεύεται αυτομάτως. Όταν δεν υπάρχει διάβαση, ο πεζός πρέπει να επιλέγει ασφαλές σημείο, να ελέγχει την κυκλοφορία και να διασχίζει χωρίς να δημιουργεί κίνδυνο.

Από την άλλη πλευρά, οι οδηγοί έχουν αυξημένη υποχρέωση προσοχής, οφείλουν να παραχωρούν προτεραιότητα στους πεζούς όπου προβλέπεται και να σταματούν στις διαβάσεις σύμφωνα με τους κανόνες κυκλοφορίας.

Η ευθύνη δεν μπορεί να μεταφέρεται μόνο στη μία πλευρά

Το πρόβλημα είναι βαθύτερο από μια αντιπαράθεση μεταξύ οδηγών και πεζών.

Η πολιτεία οφείλει να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες: ελεύθερα και ασφαλή πεζοδρόμια, προσβάσιμες ράμπες, σωστά σηματοδοτημένες διαβάσεις, επαρκή φωτισμό και ουσιαστικούς ελέγχους.

Δεν μπορείς να απαιτείς από τον πολίτη να κινείται αποκλειστικά στο πεζοδρόμιο όταν αυτό είναι κατειλημμένο ή πρακτικά απροσπέλαστο.

Αλλά και ο πεζός δεν μπορεί να θεωρεί ότι οι κανόνες ισχύουν μόνο για τους άλλους. Όπως ο οδηγός δεν έχει αποκλειστικά δικαιώματα στον δρόμο, έτσι και ο πεζός δεν μπορεί να αγνοεί τις υποχρεώσεις του.

Η καθημερινή κυκλοφορία στις ελληνικές πόλεις έχει μετατραπεί σε μια διαρκή σύγκρουση, στην οποία όλοι διεκδικούν χώρο και ελάχιστοι αναγνωρίζουν τις ευθύνες τους.

Και τελικά, στον δρόμο δεν υπάρχουν νικητές. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που προσπαθούν να φτάσουν με ασφάλεια στον προορισμό τους. Η αλλαγή απαιτεί καλύτερες υποδομές, ελέγχους και κυρίως κυκλοφοριακή παιδεία. Από τον οδηγό μέχρι τον πεζό.

Από geoathanas

Αφήστε μια απάντηση

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.