Τα 12 ναυτικά μίλια δεν είναι θέμα δημοσκοπήσεων ούτε πολιτικών πειραματισμών

Στην πολιτική, ειδικά όταν κάποιος διεκδικεί ρόλο πρωταγωνιστή, οι λέξεις έχουν βάρος.

 Γράφει ο Γιώργος Αθανασίου

Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίζεται το τελευταίο διάστημα ολοένα και πιο συχνά στον δημόσιο διάλογο, όχι πλέον μόνο ως πρόσωπο συνδεδεμένο με την τραγωδία των Τεμπών, αλλά ως πολιτική παρουσία με άποψη για κρίσιμα ζητήματα της χώρας.

Οι πρόσφατες δηλώσεις της για τα 12 ναυτικά μίλια προκάλεσαν συζήτηση και δικαιολογημένα.

Από τη μία πλευρά δήλωσε ότι «τα 12 ναυτικά μίλια είναι δικαίωμά μας». Πρόκειται για μια θέση που εδράζεται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και αποτελεί πάγια ελληνική θέση.

Από την άλλη, πρόσθεσε ότι «στη διπλωματία όλα είναι θέμα συνεννόησης και συζήτησης».

Εδώ ακριβώς γεννάται το ερώτημα.

Τι ακριβώς εννοεί;

Διότι όταν μιλάμε για τα 12 ναυτικά μίλια δεν αναφερόμαστε σε μια εμπορική συμφωνία ή σε μια τεχνική διευθέτηση. Αναφερόμαστε σε δικαίωμα που η Ελλάδα διαθέτει μονομερώς, βάσει του διεθνούς δικαίου.

Αν λοιπόν είναι δικαίωμα, τότε γιατί τίθεται στο ίδιο πλαίσιο με τη συζήτηση και τη διαπραγμάτευση;

Η πολιτική απαιτεί καθαρές θέσεις

Όσο κάποιος παραμένει στην κοινωνική διαμαρτυρία, μπορεί να εκφράζεται γενικά και να αφήνει περιθώρια ερμηνειών.

Όταν όμως διεκδικεί πολιτικό ρόλο, τα πράγματα αλλάζουν.

Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν συγκεκριμένα:

  • Θεωρεί η κ. Καρυστιανού ότι τα 12 ναυτικά μίλια πρέπει να επεκταθούν άμεσα;
  • Πιστεύει ότι η Ελλάδα οφείλει να ζητήσει τη συναίνεση της Τουρκίας;
  • Συμφωνεί ότι πρόκειται για αδιαπραγμάτευτο κυριαρχικό δικαίωμα;
  • Ή θεωρεί ότι μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας ευρύτερης ελληνοτουρκικής διαπραγμάτευσης;

Οι απαντήσεις δεν μπορεί να δίνονται με μισές φράσεις.

Από τα Τέμπη στην πολιτική

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια προσπάθεια μετατροπής της κοινωνικής αποδοχής που απέκτησε η κ. Καρυστιανού λόγω της υπόθεσης των Τεμπών σε πολιτική επιρροή.

Αυτό είναι απολύτως θεμιτό σε μια δημοκρατία.

Όμως η πολιτική δεν κρίνεται από τη δημοφιλία.

Κρίνεται από τις θέσεις.

Και κυρίως από τις θέσεις στα δύσκολα θέματα.

Η οικονομία, η εξωτερική πολιτική, η άμυνα, οι διεθνείς σχέσεις και τα εθνικά ζητήματα δεν αντιμετωπίζονται με γενικόλογες διακηρύξεις.

Απαιτούν γνώση, σαφήνεια και συγκεκριμένες προτάσεις.

Τα εθνικά θέματα δεν προσφέρονται για ασκήσεις επί χάρτου

Η Ελλάδα έχει πληρώσει ακριβά στο παρελθόν την ασάφεια και τις αντιφατικές τοποθετήσεις σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας.

Γι’ αυτό και κάθε πολιτικός φορέας ή πρόσωπο που ζητά την εμπιστοσύνη των πολιτών οφείλει να μιλά ξεκάθαρα.

Τα 12 ναυτικά μίλια δεν είναι ούτε σύνθημα ούτε εργαλείο πολιτικού μάρκετινγκ.

Είναι ζήτημα εθνικής στρατηγικής.

Και όταν κάποιος φιλοδοξεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή, δεν αρκεί να δηλώνει ότι «όλα συζητούνται».

Οφείλει να εξηγεί με ακρίβεια τι συζητείται, με ποιον συζητείται και μέχρι πού φτάνουν τα όρια αυτής της συζήτησης.

Γιατί στην εξωτερική πολιτική, οι ασάφειες δεν λύνουν προβλήματα. Συνήθως δημιουργούν περισσότερα.