Η Μέση Ανατολή βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων, με τις ισορροπίες να παραμένουν εύθραυστες. Οι διχασμοί μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών, οι συνεχείς αλλαγές στρατηγικής και οι αμφισβητούμενες δεσμεύσεις δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας, την ώρα που η διεθνής κοινότητα αναζητά τρόπους αποκλιμάκωσης.
Η κατάσταση στην Μέση Ανατολή (Λίβανος)
και στον Κόλπο όπου όλα αυτά που μεταδίδονται, δεν επιβεβαιώνουν τίποτε από αυτά που λένε ότι δια υπογραφών συμφωνήθηκαν, δείχνει πανταχόθεν συγκεχυμένη. Λαϊκά από παντού «μπάζει»!
Αυτό συμπεραίνεται και από πλευράς ΗΠΑ, με έναν Τραμπ να διατελεί σε συνεχή παλινωδία, και ένα Ιράν που δείχνει να μην γνωρίζει το τι έχει υπογράψει. Αυτό, και μόνο αυτό, ]δείχνει διάσταση θέσεων μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας του και των θρησκευτικών του ηγετών.
Από την πλευρά των ΗΠΑ ο Τραμπ που γίνεται κάθε μέρα και πιο φανερό
πως δολιχοδρομεί μεταξύ του Ισραηλινού Συμβουλίου της χώρας του μαζί με τον Νετανιάχου, και του προσωπικά στενού «φίλου» του Ερντογάν. Έτσι το λέει και το παρουσιάζει ο ίδιος.
Δεν χρειάζονται άλλα δείγματα για να γίνει κατανοητό το πως η συμπεριφορά της Χετζμπολάχ στον Λιβανο μας δείχνει ότι παίρνει γραμμή από τους Αγιατολάχ φερόμενη ανυπάκουη προς τους Ιρανούς πολιτικούς, και από την άλλη πλευρά ο Νετανιάχου να μην συμφωνεί με ότι φέρεται να έχει συμφωνήσει ο Τραμπ, με πολλά επιχειρήματα πως από αυτά που υπέγραψαν τίποτα δεν τηρείται. Συνεπώς; Αβεβαιότητα πλήρης.