Πολιτική Αρχεία - Σελίδα 116 από 760

Μητσοτάκης: Με συνταγή Σημίτη, εκμεταλλευόμενος την παντοδυναμία του και τη διάλυση της αντιπολίτευσης, θα προσπαθήσει να οικοδομήσει το δικό του, προσωπικά ελεγχόμενο σύστημα εξουσίας

Μητσοτάκης: Με συνταγή Σημίτη, θα προσπαθήσει να οικοδομήσει το δικό του, προσωπικά ελεγχόμενο σύστημα εξουσίας

7 Αυγούστου 2023 Δεν υπάρχουν Σχόλια

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει κρύψει ότι θεωρεί τον Κώστα Σημίτη μέντορα και πρότυπό του. Και ενώ μάλιστα έως τώρα τον έχει αντιγράψει σε ιδεολογικό

Στην 87η ΔΕΘ ο Μητσοτάκης με πακέτο μέτρων κατά της ακρίβειας – Οι παρεμβάσεις που εξετάζονται, τι θα ανακοινώσει

7 Αυγούστου 2023 Δεν υπάρχουν Σχόλια

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για την 87η ΔΕΘ στις 9-17/9 και ήδη στην κυβέρνηση επεξεργάζονται το πακέτο μέτρων κατά της ακρίβειας που θα ανακοινώσει ο

Τι συμβαίνει στον Συριζα; Που βαδίζει;

6 Αυγούστου 2023 Δεν υπάρχουν Σχόλια

Διαλυτικά φαινόμενα που προοιωνίζονται την επικείμενη διάσπαση στον ΣΥΡΙΖΑ, την οποία πολλοί υπαινίσσονται, αλλά κανείς μέχρι στιγμής δεν αναφέρει δημόσια, καταγράφονται στην πορεία του κόμματος

Η τοποθέτηση της Εφης Αχτσιογλου για την 16ωρη εργασια που προτείνει ο Αδωνις

5 Αυγούστου 2023 Δεν υπάρχουν Σχόλια

Επίθεση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και τον Άδωνι Γεωργιάδη εξαπέλυσε η υποψήφια για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ Έφη Αχτσιόγλου, μετά από την προαναγγελία του υπουργού Εργασίας

Πράματα και θάματα φέρνει ο Άδωνις στα Εργασιακά – Τώρα και νόμιμη 16ωρη εργασία!

4 Αυγούστου 2023 Δεν υπάρχουν Σχόλια

Με την σαρωτική ακρίβεια να γονατίζει τα ελληνικά νοικοκυριά την ώρα που η κυβέρνηση «κοροϊδεύει» με κάθε είδους pass αρνούμενη να μειώσει τη φορολογία, ο

Αλλη μία φορά αποδεικνύεται ότι η εξουσία, ακόμα και αν είναι κανείς παρακοιμώμενος εκείνων που την ασκούν, πέραν της αλαζονείας, μάλλον αφαιρεί και τη δυνατότητα να σκέφτεται κάποιος λογικά. Το τελευταίο διάστημα, μετά την αναφορά του κ. Μητσοτάκη σε υποχωρήσεις οι οποίες θα αποτελέσουν την αφετηρία των διαπραγματεύσεων, με στόχο αυτές να οδηγήσουν στη Χάγη, μια σειρά από καθηγητές και αρθρογράφους άρχισε να δημοσιεύει άρθρα με τα οποία θέλει να δείξει σε όσους έχουν διαφορετική άποψη όχι πόσο συμφέρουσα είναι η Χάγη, αλλά πόσο επιβεβλημένο είναι να πάμε τώρα, έστω και με «θυσίες», γιατί όσο περνά ο καιρός, η Τουρκία βάζει κι άλλες διεκδικήσεις στο τραπέζι και, ταυτοχρόνως, ενισχύεται έναντι της Ελλάδας. Τα επιχειρήματα είναι του τύπου: Τώρα πρέπει να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία, που η Τουρκία έχει ανάγκη τη Δύση, να κλείσουμε το ζήτημα. Λανθασμένη διαπίστωση. Η Τουρκία στράφηκε στη Δύση, αλλά την ίδια στιγμή διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη Ρωσία και την Κίνα. Ο Πούτιν πρόκειται να επισκεφτεί την Τουρκία εντός του Αυγούστου, ενώ η Κίνα συμμετείχε στην έκθεση οπλικών συστημάτων IDEF ’23, που διοργανώθηκε στην Τουρκία με 104 εταιρίες, ενώ οι ΗΠΑ με έξι! Την ίδια στιγμή η Τουρκία ενισχύει τη θέση της στον λεγόμενο «τουρκικό» αλλά και στον μουσουλμανικό κόσμο. Αρα, η στροφή της Τουρκίας στη Δύση δεν γίνεται με όρους «παράδοσης», αλλά με όρους σχετικής ισοτιμίας. Οπότε, αυτός που θα υποχωρήσει θα είναι η Ελλάδα, και όχι η Τουρκία. Οσο περνάει ο καιρός η Τουρκία βάζει στο τραπέζι νέες διεκδικήσεις, αρά, για να αποφύγουμε την πρόσθεση και άλλων διεκδικήσεων, πρέπει να λύσουμε τώρα το ζήτημα με τη γείτονα. Η διαπίστωση είναι σωστή, χωρίς όμως μία κρίσιμης σημασίας επισήμανση: Οτι η Τουρκία προσθέτει διεκδικήσεις όλα αυτά τα χρόνια, γιατί οι πολιτικές της Ελλάδας της αφήνουν χώρο που επιτρέπει την επέκταση των διεκδικήσεων. Αρα, αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι οι πολιτικές της Ελλάδας, αντί να επιλέγουμε την πολιτική «ας πάει και το παλιάμπελο», όπως στην ουσία μας προτείνουν οι παρακοιμώμενοι της εξουσίας καθηγητάδες. Οι κύριοι Διακόπουλος, Φίλης, Λιάκουρας και Υφαντής σε άρθρο τους, που δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή», μεταξύ άλλων, αναφέρουν και το εξής επιχείρημα για να υποστηρίξουν τη θέση τους: Τα τελευταία 50 χρόνια όλοι οι συγκριτικοί δείκτες, ποιοτικοί και ποσοτικοί, έχουν μεταβληθεί εις βάρος μας. Το 1970 είχαμε σχεδόν ίδιο ΑΕΠ και η Τουρκία είχε τετραπλάσιο πληθυσμό. Σήμερα η Τουρκία έχει τετραπλάσιο ΑΕΠ από εμάς και σχεδόν εννεαπλάσιο πληθυσμό, με μέσο όρο ηλικίας τα 31 έτη, πολύ μικρότερο από τον δικό μας, που είναι περίπου 45 έτη. Οι τάσεις αυτές δεν φαίνεται να αναστρέφονται στο ορατό μέλλον. Οσον αφορά το ΑΕΠ, η κατάσταση επιδεινώθηκε μετά τις κρίσεις που βίωσε η ελληνική οικονομία από το 2008 και εντεύθεν, με καίρια ευθύνη αυτών που μας κυβερνούν εδώ και δεκαετίες. Η τάση αυτή ασφαλώς και αντιστρέφεται, αν αλλάξει πολιτική η Ελλάδα. Γιατί προεξοφλούν ότι δεν πρόκειται να αλλάξει; Πόθεν αυτό τεκμαίρεται; Οσον αφορά το πληθυσμιακό-δημογραφικό, προτού το επικαλεστούν ως επιχείρημα για να τρομάξουν -εξ αντικειμένου- τους Ελληνες, οι κύριοι καθηγητές θα μπορούσαν να ρίξουν μια ματιά στα δεδομένα γεννήσεων για το 2022 που δημοσιεύει η Τουρκική Στατιστική Υπηρεσία (https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Dogum-Istatistikleri-2022-49673). Αν το έκαναν, θα διαπίστωναν ότι οι δέκα κουρδικοί νομοί έχουν μέχρι και υπερτριπλάσιο δείκτη γεννήσεων από δέκα νομούς με τον μικρότερο δείκτη γεννήσεων στην Τουρκία. Οσον αφορά πολλούς άλλους νομούς που φιλοξενούν κουρδική διασπορά, οι δείκτες γεννήσεων είναι σχετικά υψηλοί, γιατί προσμετρώνται οι γεννήσεις των κουρδικών οικογενειών. Μάλιστα, υπάρχουν εκτιμήσεις που λένε ότι σε λίγα χρόνια -λιγότερα από 30- οι Κούρδοι θα είναι η μεγαλύτερη εθνική ομάδα στην Τουρκία. Αρα, το επιχείρημα αυτό μάλλον ως μειονέκτημα έπρεπε να το αναφέρουν, για να μην πούμε ως την «αχίλλειο πτέρνα» της Τουρκίας, παρά ως φόβητρο για να πάμε άρον άρον στη Χάγη. Επίσης, ο καθηγητής κ. Ροζάκης σε άρθρο του, που δημοσιεύτηκε κι αυτό πρόσφατα στην ίδια εφημερίδα, μεταξύ άλλων, αναφέρει: Αλλά κι αν υποθέσουμε ότι το εκκεντρικό αυτό επιχείρημα της Τουρκίας θα υπερκεραστεί με την επικράτηση της κοινής λογικής, η οποία υποστηρίζει ότι η κυριαρχία δεν μπορεί να αμφισβητηθεί παρά μόνο με ρητό περιορισμό της, κάτι που η Συνθήκη της Λωζάννης ούτε καν υπαινίσσεται, παραμένει στο ακέραιο το αίτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, που κι αυτό θα πρέπει να βρει τη λύση του, με την επικράτηση της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών. Ο ίδιος ο κ. καθηγητής γνωρίζει πού στηρίζει το «θα πρέπει να βρει τη λύση του» το αίτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, «με την επικράτηση της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών», εμείς απλώς να του υπενθυμίσουμε ότι η Στρατιά Αιγαίου εγκαινιάστηκε την 20ή Ιουλίου 1975, πρώτη μαύρη επέτειο για εμάς της εισβολής στην Κύπρο, παρουσία του Ραούφ Ντενκτάς. Επίσης, να τον πληροφορήσουμε, σε περίπτωση που δεν το γνωρίζει, ότι η Διοίκηση Συγκροτήματος Αποβατικής Αποστολής ιδρύθηκε πρώτη φορά στις 15 Σεπτεμβρίου 1966 με έδρα το Gölcük, στη Θάλασσα του Μαρμαρά, μαζί με τη Διοίκηση των Στρατευμάτων Αποβίβασης και το 1ο Τάγμα Πεζοναυτών. Μεταφέρθηκε στη Μερσίνα στις 30 Αυγούστου 1973 και έφτασε στο επίπεδο του Συντάγματος Πεζοναυτών. Το 1976 η Διοίκηση των Αποβατικών Δυνάμεων αναβαθμίστηκε σε επίπεδο Στόλου. Μετονομάστηκε σε Διοίκηση Ομάδας Αμφιβίων στις 5 Αυγούστου 2011. Η μονάδα σταθμεύει στον ναύσταθμο της Φώκαιας, ακριβώς απέναντι από Λέσβο και Χίο. Η διοίκηση αυτή έχει στη δύναμή της, πέραν της Ταξιαρχίας Πεζοναυτών, και έξι μεγάλα αποβατικά πλοία, ενώ στον ίδια ναύσταθμο υπάρχουν και καμιά πενηνταριά αποβατικά σκάφη, χωρίς να υπολογίζονται εκατοντάδες ταχύπλοα που σταθμεύουν στην περιοχή. Αρα, ποια καλή πίστη και ποια συναλλακτικά ήθη, όταν η Τουρκία στηρίζει την επεκτατική της πολιτική σε τέτοιες δυνάμεις; Πώς θα μπορούσε να αποσύρει ή να διαλύσει όλες αυτές τις εξοφθάλμως επιθετικές δυνάμεις η Τουρκία, με τι ανταλλάγματα; Τροφή για σκέψη, για εκείνους που τρέφονται -όσον αφορά τη σκέψη τους- από τα ψίχουλα της εξουσίας. Υπάρχουν και άλλα επιχειρήματα σε διάφορα άρθρα που, κατά την άποψή μας, δεν απηχούν απόψεις ή σχολές σκέψης, αλλά έχουν ως στόχο να στηρίξουν κάποια πρωτοβουλία που είναι σε εξέλιξη για το θέμα. Εμείς απλώς να δανειστούμε τη διαπίστωση του Αλέξη Παπαχελά το 2008, όταν έκανε μια πολύ σημαντική αποκάλυψη, τη «Μυστική Εκθεση Κίσινγκερ για το Αιγαίο, του 1996». Ελεγε, λοιπόν, ο κ. Παπαχελάς το 2008: «Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι πόσο λίγο έχουν αλλάξει ορισμένα από τα προβλήματα που εμπόδιζαν την επίτευξη συμφωνίας, όπως το αδιέξοδο στο Κυπριακό και η επιμονή της Αγκυρας να αποφύγει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης». Αρα, η Τουρκία αποφεύγει τη Χάγη όπως ο… διάβολος το λιβάνι, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι εκεί το Αιγαίο θα μετατραπεί και de jure σε ελληνική λίμνη. Τι θα μπορούσε να κάμψει, ενδεχομένως, τις αντιστάσεις της; Προτού πάμε στη Χάγη, να έχουν ρυθμιστεί σύμφωνα με τις επιδιώξεις της Αγκυρας τα θέματα της «αποστρατιωτικοποίησης», των «152 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων ακαθόριστης κυριαρχίας του Αιγαίου», η «μείωση του εναέριου χώρου στα 6 ν.μ.» και η νομικά ισχυρή δέσμευση της Ελλάδας ότι «δεν πρόκειται ποτέ να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ.». Αν έπαιρνε όλα τα παραπάνω ως «δώρα» η Τουρκία, ενδεχομένως να δεχόταν να πάει στη Χάγη, αφού, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, έπειτα από ένα χρονικό διάστημα θα μπορούσε να το αμφισβητήσει κι αυτό. Τουρκία είναι αυτή.

Διευκρινίσεις για το δικαίωμα εργασίας σε πολλαπλούς εργοδότες από τον Αδ. Γεωργιάδη

4 Αυγούστου 2023 Δεν υπάρχουν Σχόλια

Διευκρινίσεις για το δικαίωμα εργασίας σε πολλαπλούς εργοδότες από τον Αδ. Γεωργιάδη Σε καμία περίπτωση δεν σταματά να εφαρμόζεται ο νόμος που προβλέπει ελάχιστη περίοδο