Η κάλπη δεν ψήφισε παρατάξεις. Ψήφισε πρόσωπα.

Το εκλογικό αποτέλεσμα ανέδειξε ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα. Οι ψηφοφόροι δεν ακολούθησαν μηχανισμούς ούτε ψήφισαν με μοναδικό κριτήριο την παράταξη. Επέλεξαν πρόσωπα που θεωρούν αξιόπιστα, παρόντα και αποτελεσματικά. Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη πολιτική ανάγνωση της κάλπης.

Του Γιώργου Αθανασίου

Οι εκλογές για τον εκπρόσωπο των εργαζομένων στον ΟΑΣΘ έστειλαν ένα μήνυμα που ξεπερνά το αποτέλεσμα της κάλπης. Οι αριθμοί δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι δεν ακολούθησαν τυφλά τις παραταξιακές γραμμές, αλλά επέλεξαν με βάση το πρόσωπο και τον ρόλο που καλείται να υπηρετήσει ο εκπρόσωπός τους.

Η επαναληπτική εκλογή της 2ας Ιουλίου ολοκληρώθηκε με την εκλογή του Γιώργου Ασλανόγλου με 564 ψήφους έναντι 423 του Νικήτα Τσαρίδη. Μια καθαρή νίκη, χωρίς αμφισβήτηση.

Όμως η ουσία των εκλογών δεν βρίσκεται μόνο στον νικητή. Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο ψήφισαν οι εργαζόμενοι.

Στον πρώτο γύρο, κανένας από τους τέσσερις υποψηφίους δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη απόλυτη πλειοψηφία. Ο Γιώργος Ασλανόγλου, που στηρίχθηκε από την κοινή υποψηφιότητα ΕΝΟΤΗΤΑΣ–ΔΡΟΜΕΑ, έλαβε 395 ψήφους. Ο Νικήτας Τσαρίδης της ΔΑΣ συγκέντρωσε 260, ο Παντελής Σιδηρόπουλος της ΟΔΕΟ 172 και ο Στάθης Ουρεϊλίδης της ΔΑΚΕ 98.

Ο δεύτερος γύρος αποτέλεσε το πραγματικό τεστ των πολιτικών ισορροπιών.

Η συμμετοχή αυξήθηκε κατά 55 εργαζόμενους. Παράλληλα, οι ψήφοι των δύο αποκλεισμένων υποψηφίων έγιναν το κεντρικό ερώτημα της αναμέτρησης. Θα μετακινούνταν συμπαγώς προς κάποιον από τους δύο φιναλίστ ή θα διασπώνταν;

Οι αριθμοί δίνουν μια σαφή απάντηση.

Ο Ασλανόγλου ενισχύθηκε κατά 169 ψήφους. Ο Τσαρίδης κατά 163. Δηλαδή οι διαθέσιμες ψήφοι μοιράστηκαν σχεδόν ισόποσα.

Αν μία παράταξη είχε κινηθεί μονολιθικά υπέρ ενός υποψηφίου, η διαφορά θα είχε αλλάξει δραματικά. Δεν συνέβη. Η διαφορά των 135 ψήφων του πρώτου γύρου έγινε 141 στον δεύτερο. Σχεδόν αμετάβλητη.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα της διαδικασίας.

Οι εργαζόμενοι δεν ψήφισαν ως πειθαρχημένα παραταξιακά μπλοκ. Ψήφισαν με μεγαλύτερη αυτονομία, αξιολογώντας πρόσωπα, διαδρομές, σχέσεις εμπιστοσύνης και την ικανότητα εκπροσώπησης.

Η σύγκριση με τις εκλογές του Σωματείου επιβεβαιώνει αυτή την εικόνα. Στις παραταξιακές εκλογές, η κοινή δύναμη ΕΝΟΤΗΤΑΣ και ΔΡΟΜΕΑ είχε καταγράψει σημαντική υπεροχή. Ωστόσο, στην εκλογή του εκπροσώπου, η προσωπική αποδοχή των υποψηφίων λειτούργησε ως ξεχωριστός παράγοντας. Αντίστοιχα, η ΔΑΣ κατέγραψε σημαντικά υψηλότερη επίδοση σε σχέση με την παραταξιακή της δύναμη, στοιχείο που δείχνει ότι ο υποψήφιός της προσέλκυσε υποστήριξη πέρα από τον παραδοσιακό της πυρήνα.

Το ίδιο ισχύει και για τις ψήφους της ΔΑΚΕ και της ΟΔΕΟ. Τα αριθμητικά δεδομένα δεν στηρίζουν το συμπέρασμα ότι μετακινήθηκαν συντεταγμένα προς μία κατεύθυνση. Αντίθετα, όλα δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι των δύο παρατάξεων επέλεξαν διαφορετικούς δρόμους, επιβεβαιώνοντας ότι η προσωπική κρίση υπερίσχυσε της παραταξιακής πειθαρχίας.

Το μήνυμα της κάλπης είναι σαφές.

Η νίκη του Γιώργου Ασλανόγλου είναι καθαρή και πολιτικά ισχυρή. Ταυτόχρονα, όμως, η σημαντική άνοδος του Νικήτα Τσαρίδη στον δεύτερο γύρο αποδεικνύει ότι η ΔΑΣ διεύρυνε αισθητά την απήχησή της.

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι «πήρε μαζί του» ολόκληρες παρατάξεις. Οι αριθμοί δεν το επιβεβαιώνουν.

Αυτό που επιβεβαιώνουν είναι ότι στον ΟΑΣΘ διαμορφώνεται ένα εκλογικό σώμα περισσότερο ανεξάρτητο, περισσότερο απαιτητικό και λιγότερο προβλέψιμο από ό,τι στο παρελθόν.

Ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο συμπέρασμα αυτής της εκλογικής αναμέτρησης.

Πίνακας 1 – Εξέλιξη των δύο γύρων

Πίνακας 2 – Εκτίμηση πιθανής συσπείρωσης και μετακίνησης ψήφων